GURBET
|
Dağda dolaşırken yakma kandili
Fersiz gözlerimi dağlama gurbet.
Ne söylemez, akan suların dili
Sessizlik içinde çağlama gurbet.
Gül büyütenlere mahsus hevesle
Renk renk dertlerimi gözümde besle
Yalnız, annem gibi o ılık sesle
İçimde dövünüp ağlama gurbet.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder